Transcom herkent kritiek SP niet

by Klantcontact

Transcom herkent kritiek SP niet

by Klantcontact

by Klantcontact

Eind juli verscheen op Joop (de blogsite van BNNVara) een activistisch artikel met als kop: “Hoe lang mag jij naar de wc van je baas?” Daarin stelt Jimmy Dijk, SP-fractievoorzitter in de stad Groningen, dat werknemers van het Groningse facilitaire contactcenter Transcom melding maken van een “hoge werkdruk, lage lonen, intimidatie en een bizarre stopwatchcultuur”. Reden voor Lars van der Las, Client Service Manager bij Transcom, om te reageren.

 

De SP deed in april 2019 een flyer-actie voor het pand van Transcom

In zijn artikel van eind juli stelt Jimmy Dijk dat hij ‘de afgelopen weken het bedrijf bezocht om met werknemers te spreken’. Volgens zijn eigen Facebookpost heeft hij in april met een collega flyers bevestigd aan honderden fietsen die voor het bedrijfspand stonden. Op de flyer stond de kreet ‘lonen omhoog’ – onderdeel van een langlopende campagne van de SP.

“De heer Dijk is niet bij ons naar binnengelopen om een gesprek aan te vragen,” zegt Lars van der Las van Transcom. “Hij is ook niet weggestuurd. Wel heeft een leidinggevende van Transcom hem aangesproken op het bevestigen van de flyers. Zij maakte zich zorgen over flyers die op de grond zouden belanden en heeft aangeboden om de flyers bij de receptie van Transcom neer te leggen. Daar wilde de SP niet op ingaan.”

Van der Las geeft aan dat er verder geen contact meer is geweest met de SP’er. “Er is wel contact geweest met vakbond CNV omdat een van onze projecten moest afschalen. Wij wilden hun inbreng over boventalligheid en CNV heeft een spreekuur bij ons op kantoor gehad voor medewerkers.”

Plaspauze

Op de online berichten van Dijk over zijn flyeractie bij Transcom kwamen enkele reacties binnen, onder meer op Facebook. Van der Las: “Zoals bij elk callcenter schakelen medewerkers voor bijvoorbeeld een plaspauze over op een andere status. We hanteren geen maximum voor het wc-bezoek, wel zijn de pauzetijden vastgelegd. Maar als een medewerker bijzonder vaak naar het toilet moet, vragen we natuurlijk of alles wel in orde is. Denk aan een medewerker die tijdens het inwerken in twee uur tijd viermaal naar het toilet gaat. Wanneer iemand een klacht hierover heeft, hoor ik het graag. Wellicht is het iemand die kort bij ons heeft gewerkt en zich heeft verbaasd over hoe een callcenter functioneert – denk aan uitloggen als je naar de wc gaat. Maar natuurlijk wordt toiletbezoek niet ingehouden op het loon.”

Transcom meet al jaren de medewerkertevredenheid. Die lag vorig jaar hoger dan een 8, zegt Van der Las. Na een half jaar werken treedt er wel een soort schifting op: mensen die afhaken en een groep die juist relatief lang bij Transcom blijft werken. “We zijn met 900 tot 1.000 medewerkers best een grote organisatie, maar er is een goede en persoonlijke sfeer. Met zo’n omvang loop je het risico dat er een leidinggevende is, die gedrag laat zien waar een medewerker een slecht gevoel aan overhoudt. We voeren 360-graden feedback beoordelingen uit, onze OR is goed bereikbaar, we hebben meetings waarbij agents met business unit managers aan tafel zitten om aan te geven wat er anders of beter moet. Transcom werkt met een externe vertrouwenspersoon samen om intimidatie op de werkvloer te herkennen en te voorkomen. Er is dus alle ruimte om feedback over individuele leidinggevenden te verzamelen en er wat mee te doen. Signalen over intimidatie herken ik niet.”

Contracten

Andere kritiek van de SP had betrekking op de gang van zaken rondom contracten: ‘Transcom weigert om werknemers een vast contract te geven wanneer zij zich twee keer of vaker ziek hebben gemeld’. Van der Las licht toe: “Onze medewerkers komen binnen via TempoTeam, onze vaste partner. We hebben geen vaste criteria wanneer we een medewerker een contract voor bepaalde tijd aanbieden. Dat hangt af van hoe projecten lopen en van de mate waarin iemand doelstellingen behaalt. De arbeidsmarkt is krap, dus iemand die goed functioneert, bieden we bij voorkeur een contract aan. Soms is dat al na drie maanden. Uiteraard krijgt iemand die buitensporig verzuim laat zien niet zo snel een contract, maar als iemand die twee of drie keer ziek is in een jaar, is dat geen reden om daarvan af te zien.”

Beloning verschilt per project

“Zowel onze opdrachtgevers als de klanten aan de telefoon zijn kritisch en dat levert uiteraard werkdruk op. Ook al wil je dat misschien niet, het salaris wordt bepaald bij de onderhandelingen met opdrachtgevers. Als het gaat om eenvoudig werk, betekent meer betalen dan het minimumloon dat je de opdracht niet krijgt. Wanneer werkzaamheden complexer van aard zijn, wordt dat uiteraard met een opdrachtgever besproken. Met andere woorden, de zwaarte van de functie en het gewenste profiel verschillen sterk per project en per opdrachtgever, dus ook het uurloon verschilt.”

“We hebben ook opdrachtgevers die beginnen bij een uurloon van 10,50 euro, en die bijvoorbeeld zelf de arbeidsvoorwaarden en werkomstandigheden jaarlijks onderzoeken in het kader van een eigen supplier responsibility-programma. Steeds vaker doen we opdrachten op basis van openboek calculatie, waarin de salarissen gegarandeerd transparant zijn. Het zijn met name grotere internationale opdrachtgevers die hierom vragen. Nederlandse opdrachtgevers die werk uitbesteden puur op basis van prijs, zijn vaak niet zo geïnteresseerd in de vraag hoe die prijs tot stand komt. Ik wil dat graag veranderen, bijvoorbeeld door nee te zeggen tegen opdrachtgevers – want het maakt het erg ingewikkeld om toegevoegde waarde te leveren aan klanten en een fijne werkomgeving te bieden aan medewerkers. Maar die verandering voer je niet zomaar door. Overigens ligt de door de SP genoemde winst van Transcom ver van de werkelijkheid af.”

Nieuwe cao afwachten

Transcom

Lars van der Las, Transcom

Transcom houdt uiteraard het wettelijk minimumloon aan, maar de beslissing om voor de overige arbeidsvoorwaarden de oude cao te volgen is genomen door zijn voorganger, legt Van der Las uit. “Ik zit sinds een paar weken op zijn plek. Ik zie niet meteen een goede reden om die oude cao nog aan te houden, dus dat staat op mijn lijstje.” Van der Las wil wel afwachten hoe de markt zich ontwikkelt – daarmee doelend op de komende onderhandelingen voor de nieuwe cao, in het najaar.

“Het gesprek aangaan met bedrijven is beter dan aanvallen zonder de mogelijkheid van een weerwoord,” besluit Van der Las. “Onze deur staat open en we hebben niets te verbergen. Ik denk wel dat de strijd eigenlijk gevoerd moet worden bij de opdrachtgevers van facilitairen. Maar als het minimumloon omhooggaat of de nieuwe cao algemeen verbindend wordt verklaard, dan gaan we daar met alle liefde in mee.”

Reageren? redactie@klantcontact.nl

Featured, Human Resources
Top